Désiré Bouchery

Uit Mechelen Mapt, het vrije naslagwerk over Mechelen
Naar navigatie springenNaar zoeken springen
English.gif A 20th century politician from Mechelen
Désiré Boucherystraat in Mechelen

Désiré Jacques Romain Bouchery, geboren te Gent op 18 november 1888 en overleden te Mechelen op 6 november 1944, was leraar, gemeenteraadslid en schepen te Mechelen (1921) en volksvertegenwoordiger voor de Belgische Werkliedenpartij (BWP), waarvan hij eerst secretaris en later ondervoorzitter werd. Ook bekleedde hij het ministerambt voor de PTT (het toenmalige nationale ministerie van Post, Telegraaf en Telefoon) van 1936 tot 1938.

Gent – Redacteur en leraar[bewerken]

Désiré Bouchery begon in 1909 als redacteur te werken bij de krant Vooruit [1] en in 1911 was hij lesgever bij de Socialistische Centrale voor Arbeidersopvoeding, voor het opleiden van partijmilitanten, die zouden opklimmen tot de kaderleden van de Belgische Socialistische Partij (BSP).

Désiré Bouchery was ook redacteur in de Samenwerkende Maatschappij Het Licht, waar hij in 1912 werd opgevolgd door de Gentse latere auteur van romans, toneelstukken en verhalen Jozef de Graeve.[2]

Mechelen – Politicus[bewerken]

In 1919 werd Désiré Bouchery naar Mechelen gestuurd waar hij dat jaar socialistisch gemeenteraadslid werd en van 1921 tot 1923 schepen van Onderwijs. Hij bleef een prominent inwoner van deze stad.

Wereldoorlog II[bewerken]

Nadat een verzetsgroep tijdens de Tweede Wereldoorlog een amper schade toebrengende granaataanslag op de Mechelse Kommandantur had gepleegd, werden als represaille 10 oud-krijgsgevangen ondergebracht in de Citadel van Luik. In mei 1941 werden deze echter vervangen door twee gemeenteraadsleden op te sluiten in het Fort van Breendonk, namelijk Désiré Bouchery en de Mechelse liberale advocaat Oscar Vankesbeeck, gedurende 6 weken.[3] Beiden getekend door hun gevangenschap, wordt hun vroegtijdig overlijden toegeschreven aan dat ongelukkige wedervaren.[4]

Beiden overleden kort na de Bevrijding van België. In de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers werd Désiré Bouchery opgevolgd door Antoon Spinoy in november 1944.[5]

Huldebetoon vanuit Mechelen[bewerken]

Désiré Boucherystraat te Mechelen[bewerken]

Parallel met de 'Nieuwe Bruul', heden de Bruul, liep de 'Oude Bruul' van de Hallestraat aan het huidige stadhuis tot bij Pitzemburg. Het langste eind werd al lang geleden de Leermarkt, van aan de Botermarkt. Tot daartegenover een overdekte groentehal gebouwd werd zodat in 1851 ernaast de Muntstraat ontstond, liep daar bij deze 'Bellepoort'[N 1] de Koolvliet onder de 'Bellebrug' door.[6] Het korte eindje bleef tot in de 21e eeuw toe vooral door ouderen nog geregeld ‍'den Ouden Bruul'‍ genoemd vermits die pas postuum herdoopt werd naar Désiré Bouchery.[7] Aan weerszijden van de straat vond men sinds 1921 belangrijke socialistische vestigingen, zoals het Volkshuis en een coop-winkel die nadien deel uitmaakten van een groot coop-warenhuis; aan de overzijde zelfs tot in de 21e eeuw Fonds Antoon Spinoy vzw, De Toekomst provincie Antwerpen vzw, Thuiszorg Arbeid en Gezondheid vzw, de mutualiteit, een apotheek en een opticien van De Voorzorg. De Socialistische Mutualiteiten zetten na vijftig jaar hun boekhandel Forum in 2011 stop.

Van de familiale handelshuizen was van in 1942 tot 1994 drie generaties lang de standingvolle ijsroomzaak Negrita een gastronomisch begrip. Dezelfde familie opende trouwens in Vilvoorde (tot 2007) en in Lier bijzaken.[8]

Home Désiré Bouchery te De Haan[bewerken]

In de badplaats De Haan aan zee was het in 1953 geopende Home Désiré Bouchery gelegen in de Sparrenboslaan 17, 8420 Klemskerke, later De Haan.[N 2] Deze villa, oorspronkelijk gekend als Villa Mattinata, werd in 1952 aangekocht door De Toekomst provincie Antwerpen vzw, Désiré Boucherystraat 17 te 2800 Mechelen, met als doel kinder- en jongerenvakanties te organiseren. In de voortuin van het home stond er lang een stenen hoofd van Désiré Bouchery. In 1984 voldeed het home niet langer aan de geldende veiligheidsvoorschriften en in 1995 werd het verkocht en daarna afgebroken.[9]

Galerij[bewerken]

Literatuur[bewerken]

De Brock, Walter. Désiré Bouchery. 20 eeuwen Vlaanderen - deel 14 p. 267-270. Heideland-Orbis NV, Hasselt (1976). — Biografie

Externe links[bewerken]

Bronnen[bewerken]

  1. De Krant Vooruit
  2. Literair Gent
  3. www.praats.be/breendonk%20web%20gevangenen%20a%20-%20j.htm. De gevangenen van Breendonk. Nagezien 2021-02-24: website gehijacked.
  4. Moreau, Patrick; Janssens, Ivo (oörd.); Van Molkot, Rik (oörd. & red.). Systematiek en willekeur – Het verhaal van de politieke gevangen uit het arrondissement Mechelen. EPO, Berchem (2003). Nazicht 2021-02-24.
  5. Vlaams Nationalisme. Nazicht 2021-02-24: onberekbaar.
  6. Kocken, Marcel. Gids voor Oud Mechelen p. 435. Standaard, Antwerpen (1981).
  7. Geografisch thema – Désiré Boucherystraat (ID 11935). Inventaris Onroerend Erfgoed. Vlaamse Overheid. Nagezien 2021-02-22.
  8. Goovaerts, Jan; 'louisa' (blogreactie). Alles komt terug?. Mechelen Blogt (2009-10-10; 2009-10-30). Nagezien 2021-02-23.
  9. Ontwerp van decreet van de Vlaamse Raad, houdende subsidiëring van verenigingen voor vakantiespeelpleinwerk en van verenigingen voor jeugdvakanties (1984)
    De Haan – De Toekomst, andere benaming Home Désiré Bouchery. Vakantiekolonies. Nagezien 2021-02-22: onbestaande 'Sparboslaan' moet zijn 'Sparrenboslaan'. Indien onbereikbaar, kies hieruit 'De Toekomst'.
    De Haan De Toekomst (incl. video). YouTube.

Voetnoten[bewerken]

  1. Niet te verwarren met de zogenoemde 'Bellepoort' tussen de A.B.-straat en de Stadsheimelijkheid.
  2. De badplaats 'De Haan aan zee' (dikwijls aangeduid als of met vermelding ‍'Le ‍/ au Coq sur mer'‍), van langsom geregelder gemeenzaam verkort tot De Haan, was net als ten westen de Vosseslag een gehucht van Klemskerke, de gemeente met iets landinwaarts gelegen dorpskern, tot gans Klemskerke evenals de tot dan afzonderlijke gemeenten Vlissegem en Wenduine in 1977 deelgemeenten werden van de fusiegemeente die sindsdien De Haan heet. Daarin spreekt men nu van De Haan-Centrum: het met tal van Duitse nummerplaten bedeelde nog immer behoorlijk luxueuze en mondaine, van naoorlogse hoogbouw gevrijwaarde vroegere gehucht De Haan met het eindje kust bij een vroeg 20e-eeuws grensoverschrijdend villaproject tot in de toenmalige daarbuiten onopmerkelijk gebleven gemeente Vlissegem; de dorpskern van deze laatste lag en ligt ook iets landinwaarts. Gedurende de belle époque en de doorstroming van de art deco werd het verder oostwaartse Wenduine, met dichter bij de zee gelegen kern vermits het eeuwen eerder een vissershaven was geweest, een mondaine badplaats maar in tegenstelling tot De Haan aan zee bleek ze nog voor W.O II volkser geworden.