Zusters van Onze-Lieve-Vrouw van Barmhartigheid

Uit Mechelen Mapt, het vrije naslagwerk over Mechelen
Ga naar:navigatie, zoeken
English.gif A religious congregation, formerly also in Mechelen, where it had been founded in succession of an older religious group
Gerenoveerd Lorettenklooster Begijnenstraat

De Zusters van Onze-Lieve-Vrouw van Barmhartigheid was de te Mechelen door Victor Scheppers gestichte congregatie, die ontstaan was uit een reeds aanwezige groep van religieuze vrouwen.[1] Zij stonden in voor het onderwijs van meisjes. De congregatie was een vrouwelijke tegenhanger van de Broeders van Onze-Lieve-Vrouw van Barmhartigheid of kortweg de Broeders van Scheppers. In de stad kende men de Zusters als de Loretten.

Geschiedenis

De Soeurs de (la) Miséricorde was een religieuze groep, opgericht door Eulalie Durocher, [2] die zich bezig hield met onderwijs en de regel van Franciscus van Assisi aanhield. Deze groep verspreidde zich waardoor er overal lokale bewegingen ontstonden.

In 1819 werkten de eerste Zusters in Mechelen samen onder de directie van kanunnik Henri Crabb, pastoor van de Mechelse Sint-Romboutskathedraal.[3]

Tot 1844 resideerden de Zusters in de Mechelse Begijnenstraat, doch vanaf dat jaar verhuisden ze naar een convent op de Melaan. Hier huisden ook de Broeders van Scheppers. In 1851 werd de groep ondergebracht onder de supervisie van Victor Scheppers en, in 1854, ontvingen de Zusters de goedkeuring van kardinaal Engelbert Sterckx in verband met hun kloosterregel. Hierdoor ontvingen de zeventien zusters hun religieus habijt en werd Catharina Perée de eerste overste van de groepering, gekend onder de naam Zuster Marie.

Vanaf 1840 hielden de zusters zich bezig met het onderwijzen en aanleren van het kantklossen. Het moederhuis in de Mechelse Begijnenstraat werd niet verlaten maar verder uitgebreid met een noviciaat. Vanaf 1860 kregen jonge meisjes er les en werd de leerinstelling uitgebouwd tot de School van de Loretten, met kleuter-, lager en hoger onderwijs. In de loop der jaren kwam er ook een vleugel bij voor de opvang van oudere vrouwen.

De Zusters breidden hun activiteiten uit met een gratis kleuterschool in het Hof van Busleyden en een instituut voor arme kinderen in de Begijnenstraat. Ook een Lagere School in de Mechelse Hanswijkparochie en een kantschool in de Peperstraat stond onder hun supervisie. Op een bepaald moment bestuurden de Zusters een achttal instituten in Mechelen.

In Halle, bij Brussel, hadden de Zusters een wezenschool en in Walem, bij Mechelen, bestuurden ze een kleuterschool. Hun activiteiten werden nog uitgebreid door stichtingen in Diegem, Boortmeerbeek, Wambeek, Schaarbeek en Geel. De gebouwen in Walem werden later nog tijdelijk verhuurd aan het "Pensionnat des Demoisselles" van mijnheer en mevrouw Butaye.[4]

Op het einde van de 20e eeuw hield de Orde op te bestaan. Op 31 juli 1995 verlieten de laatste Zusters Mechelen en trokken zij zich terug in een tehuis in Onze-Lieve-Vrouw-Waver.

In oktober 2011 werd de geschiedenis van "Les Soeurs de Notre Dame de Miséricorde” behandeld in de overzichtstentoonstelling “Een eeuw Walemse schoolgeschiedenis in beeld gevat – Over ‘d Honderd” in Walem.[5]

Literatuur

  • ”Mgr. Scheppers - Fondateur des Frères et des Soeurs de Notre-Dame de Miséricorde” – H. Nimal – 1906
  • ”Als een ceder van de Libanon - Leven van Mgr. Victor Scheppers, stichter van de Broeders van O.L.Vrouw van Barmhartigheid en van de Zusters van O.L.Vrouw van Barmhartigheid” – Steven Debroey – 1964
  • ”L'uomo della Misericordia - Vittore Scheppers” – Fernando Bea – 1997
  • ”Scheppers, onze School - 150 jaar onderwijs aan de Melaan in Mechelen” – An Hermans - 2002

Externe links

Bronnen