Vic Nees

Uit Mechelen Mapt, het vrije naslagwerk over Mechelen
Ga naar:navigatie, zoeken

Vic Nees, geboren te Mechelen op 8 maart 1936 en overleden te Vilvoorde op 14 maart 2013, was koordirigent en een der belangrijkste eigentijdse koorcomponisten van Vlaanderen.

Opleiding[bewerken]

Als zoon van componist en stadsbeiaardier Staf Nees kon een muzikale interesse niet uitblijven. In zijn jeugd zong Vic in het Sint-Romboutskoor en begeleidde het uiteindelijk. In die jaren bespeelde hij het orgel van de Hanswijkkerk tijdens concertreizen van Staf. Na een jaartje aan de Leuvense universiteit [N 1] trok hij liever naar het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium Antwerpen (voorloper van het Koninklijk Conservatorium Antwerpen) en middels een studiebeurs werd hij aan de Staatliche Hochschule für Musik (de latere Hochschule für Musik und Theater Hamburg) in 1964 laureaat van de masterclass voor koorleiding.

Carrière[bewerken]

Vic Nees was reeds als radioproducer voor vocale muziek bij de publieke omroep gekomen en bleeft er van 1961 benoemd als dirigent tot zijn zestigste. Gedurende die periode leidde hij tot in 1969 daarnaast in Mechelen het Vokaal Ensemble Philippus de Monte en ondertussen ook enkele jaren het Ter Kamerenkoor in Brussel, tenslotte vanaf 1970 het Vlaams Radio Koor van de BRT(N), die bijna twee jaar na zijn vertrek VRT werd. Hij was ook dikwijls gastdirigent en zat in tal van jury’s voor internationale koorfestivals en compositiewedstrijden. Hij schreef, veelal in het kader van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten, over koormuziek en -musici, maar daarbuiten voor dezulke bovenal composities en arrangementen — onder meer volksliedbewerkingen, zoals het Kerelslied bij welke gelegenheid Simone Van der Auwera de tekst ruim zes eeuwen verjongde.

Onderscheidingen[bewerken]

Enige van de verdiende prijzen, onderscheidingen en bekroningen:

  • 1973 Eugène Baie-prijs van de provincie Antwerpen, voor zijn volledige koormuziek
  • 1990 AGEC-prijs (Arbeitsgemeinschaft Europäischer Chorverbände), voor zijn koorcomposities
  • 1993 Fugatrofee van de SABAM (Société d’Auteurs Belge – Belgische Auteurs Maatschappij)
  • 1995 Visser-Neerlandiaprijs
  • 1995 Vondelprijs
  • 2000 Erepenning van de Marnixring
  • 2004 Klara Carrièreprijs
  • 2012 — het jaar voor hij stierf — het ereburgerschap van Grimbergen

Filmlinks[bewerken]


Externe links[bewerken]

Bronnen[bewerken]

Voor dit beknopt artikeltje sprokkelde Mechelen Mapt nog maar een weinig uit:

  • Vercammen, Els; Heirman, Kristien; Coulembier, Klaas. Nees Vic (1936 -2013). Matrix (2005, doch sterfte in 2013 ingelast). Nagezien 2016-04-25.
  • Cooremans, Kamiel; Dewilde, Jan; Leens, Roger; Theuwissen, Katelijne. O Song – Vic Nees, portret van een koorcomponist (Pdf). Koor&Stem vzw; Davidsfonds Uitgeverij nv, Leuven (2011). Nagezien 2016-04-25.
  • Bijlagen.. Nieuwe koormuziek in Vlaanderen – Een analytisch en sociologisch onderzoek. Artesis Koninklijk Conservatorium. Nagezien 2016-04-25. — Inz. p. 71 –77 gesprek met Nees. Ook andere geïnterviewden over hem, p. 98 –106 analyse van zijn Magnificat.
  • In memoriam Vic Nees. Inmemoriam.be, initiatief van Concentra en Corelio (2013). Nagezien 2016-04-25.
  • Bekende personen (Nees, Vic). Virtueel Museum Grimbergen. Gemeente Grimbergen. Nagezien 2016-04-25.

Voetnoten[bewerken]

  1. Het documentatiecentrum voor kunstmuziek Matrix en het Virtueel Museum Grimbergen vermelden een jaar Letteren en Wijsbegeerte in de biografie van Vic Nees, in een interview zei deze volgens Artesis: "Eerst heb ik een jaar rechten gedaan, maar dat was gewoon omdat ik niet hetzelfde wou doen als mijn vader. Dan ben ik toch naar het Conservatorium gegaan".