Theater De Peoene

Uit Mechelen Mapt, het vrije naslagwerk over Mechelen

Ga naar: navigatie, zoeken
Theater De Peoene
Toneelgezelschap Sint-Jans

Translation : Theatre in Mechelen

Inhoud

Beschrijving

De aloude rederijkerskamer De Peoene in Mechelen werd in 1466 opgericht door Wouter van Battel.

Sinds de fusie, tussen De Taalzucht en De Morgenster in 1966, wordt de naam terug gevoerd in Mechelen. Sinds 1990 baat het gezelschap een eigen zaaltje uit in de binnenstad.

Geschiedenis

Historische gegevens

  • Gestandaardiseerde naam Kamer : De Peoene
  • Spelwijze in bron(nen) : Gesellen vander Pyonen (1472)
  • Varianten : Gesellen van der Pyonen (1472) - De Pioen Bloeme (1561) -Peoene (1562-1620) Peoen (1620)
  • Zinspreuk : In principio erat verbum (1561-1620)
  • Gebruikte code : MEC1
  • Patroonheilige : H. Johannes de Evangelist
  • Vroegste bronvermelding : 1472
  • Geografisch-politieke situering van de kamer : Mechelen
  • Stad/Dorp/Vrijheid : Stad
  • Gewest : Heerlijkheid Mechelen

Korte Geschiedenis

De Gesellen van der Pyonen worden voor het eerst vermeld in de stadsrekeningen van 1471-1472 voor hun bijdrage aan het Driekoningenfeest in 1472. Men meende uit een aantal gegevens te kunnen afleiden dat de Kamer in 1471 werd gesticht. Op 16 maart 1472 kochten enkele personen een huis ter behoeve Van den Gemeynen Geselschap oft Broederscape van der Dyetscher Rethorycken, geheeten 't Geselschap van der Pyoenen, geordineert ende opverstaen in de voors. stadt van Mechelen.

De Kamer nam deel aan het landjuweel in Leuven in 1478 en was wellicht aanwezig op de vergadering in Mechelen in 1493 en zelfs betrokken bij de organisatie ervan (de stadsrekeningen vermelden enkel de gezelschappen die van buiten Mechelen kwamen). De Peoene nam deel aan het landjuweel te Antwerpen in 1496. De Mechelse Kamers werden als Brabantse Kamers beschouwd en namen in deze hoedanigheid deel aan de Brabantse landjuwelencyclus in de zestiende eeuw. De Peoene nam deel aan het landjuweel in Herentals in 1510 en organiseerde het landjuweel van 1515. Ze nam deel aan het landjuweel in Leuven in 1518, in Diest in 1521 en in Brussel in 1532. Ze organiseerde het landjuweel van 1535. Ze nam deel aan het landjuweel in Antwerpen in 1561 en aan de wedstrijd georganiseerd door De Corenbloem in Brussel in 1562.

De Kamer verloor haar privileges in 1572, maar bleef wel actief. In oktober 1585 werd de activiteit van de Rederijkerskamers stilgelegd. In 1593 dienden het bestuur van De Peoene en De Lisbloem een verzoek in bij de Geheime Raad om hun activiteiten te mogen hervatten. In dit verzoek wordt verwezen naar een ordonnantie uit oktober 1585 waarin de rederijksactiviteiten in Mechelen verboden werden. Na negatief advies van de Grote Raad werd het verzoek afgewezen. De kamer werd in 1617 heropgericht door de aartshertogen. In 1620 organiseerde de Kamer een grote wedstrijd waaraan zowel Kamers uit de Zuidelijke als de Noordelijke Nederlanden deelnamen.

Ethymologie

Landjuweel

Een Landjuweel was oorspronkelijk een cyclus van 7 wedstrijden tussen de schuttersgilden in Brabant. Het was de bedoeling dat er iedere drie jaar een landjuweel werd gehouden. De winnaar van het eerste landjuweel, moest het volgende landjuweel opzetten, enzovoort. De winnaar van het zevende landjuweel moest een nieuwe cyclus beginnen.

In de 15e eeuw werd de benaming "landjuweel" overgenomen door de Brabantse Rederijkerskamers. Van de rederijkers zijn twee landjuweelcycli bekend : De eerste liep van ongeveer 1475 tot 1496, de tweede begon in 1515 en eindigde groots in 1561 in Antwerpen. De Spelen van Sinne van dit allerlaatste Landjuweel zijn in 1562 gedrukt.

De Kamers streden tegen elkaar en een jury, die bestond uit afgevaardigden van de Kamers zelf, bepaalde welk esbattement (een soort klucht) het beste was. De winnaar van het eerste landjuweel kreeg één zilveren schaal. Voor de volgende wedstrijd moest het winnende gilde/de winnende kamer twee zilveren schalen maken, de winnaar van het tweede landjuweel moest voor het volgende landjuweel drie zilveren schalen laten maken en zo ging dat door tot zeven, net als de wedstrijden.

Rederijker

Een Rederijker is iemand die de welsprekendheid (Retorica) beoefent. Een specifieke betekenis kreeg dit woord in de Late Middeleeuwen toen amateur-dichters zich verenigden in geestelijke broederschappen (ook Rederijkskamers genoemd). Het woord zelf is een Vernederlandsing van het Franse woord "Rhétoriqueur" of hij die de retorica beoefent.

In de periode 1300 tot 1500 was er weinig vertier. De mensen gingen toen met een clubje bij elkaar liederen dichten en zingen en toneelstukken spelen. Dit gebeurde vooral in de Zuidelijke Nederlanden. De Rederijkers verenigden zich in zogenaamde Rederijkerskamers, die vaak ontstaan zijn als culturele afdeling van de Gilden. Elke kamer had een Beschermheer of Prince, een Deken (Voorzitter) en een Factor (De tekstdichter). Zo was Anthonis de Roovere Factor van de Brugse Rederijkerskamer De Heilige Geest.

De Rederijkerspoëzie bracht nieuwe dichtvormen zoals het Referein en de Rhetorike Extraordinaire : Het schaakbord, het Kreeftdicht en dergelijke meer. Kunstige Rijmen en gezochte Woordconstructies waren schering en inslag. Inhoudelijk onderscheidde men drie genres: In 't vroede (ernstige poëzie), in 't amoureuze (liefdesgedichten) en in 't sotte (komische, soms schunnige gedichten).

Er waren ook wedstrijden om uit te maken welke Rederijkersgroep het beste toneel kon spelen. Deze wedstrijden heetten Landjuwelen. Voorbeelden hiervan zijn "Elckerlijc" en "Mariken van Nimwegen". De winnaar kreeg een prijs en moest de volgende keer de wedstrijd organiseren.

Andere Literaire Organisaties

Boonbloem - Geraapte Loeten - Lisbloem

Adres/Contact

Andere Toneelgezelschappen in Mechelen

Company - Echt Mechels Theater - Ik Dien in Muizen - K.T. De Dijlezonen - K.T. De Moedertaal - Mechels Volkstoneel - Rust Roest in Leest - Theater Korenmarkt - Voor Taal en Kunst

Extra

In oktober 2010 overleed de Mechelaar Geert Goossens, actief lid van De Moedertaal.

Externe Links

Galerij

Persoonlijke instellingen
contacteer ons
Deel dit artikel