Welkom op Mechelen Mapt! Onze pagina's zijn beveiligd tegen spam of vandalisme.
Fout ontdekt? Mee bijdragen? E-mail ons of registreer u gratis en anoniem om te bewerken.

Sint-Romboutscollege

Uit Mechelen Mapt, het vrije naslagwerk over Mechelen
Ga naar: navigatie, zoeken
English.gif Saint Rumbold's College - primary and secondary school.
Voorgevel
Leon de Bruyn,
voormalig algemeen directeur
Rik Vankelst
(overleden in 2001), voormalig directeur lager onderwijs

Het Sint-Romboutscollege (SRCO) te Mechelen, in de streek vroeger veelal aangegeven als SRC, is een school met gesubsidieerd vrij katholiek basis- en (eerste graad A en algemeen) secundair onderwijs.

Vanouds sterke taalopleidingen horen tot de stevige reputatie. Het begon in september 2015, uniek in de regio, tot maximaal vijf lesuren per week zaakvakken, bijvoorbeeld geschiedenis, te bieden in het Frans of het Engels. Dit Content and Language Integrated Learning (CLIL) is een individueel vrije keuze.[1]

Geschiedenis

Onderwijs

Tot 1863 gaven door het aartsbisdom aangestelde leraars, nagenoeg allen priester, Franstalig middelbaar onderwijs in de stadsgebouwen van het Collège de Pitzembourg. In een tijd van grote nationale conflicten tussen liberalen en katholieken, zei het Mechels stadsbestuur die samenwerking op. Overigens zou de bijgevolg stedelijke school aan de Kruidtuin in 1881 naar het Rijk gaan: het huidige Koninklijk Atheneum Pitzemburg. De aartsbisschop, Engelbertus Sterckx, stichtte met enige Mechelse notabelen een nieuw college onder de bescherming van de heilige Rumoldus. Het voormalige Hôtel Snoy, zijnde het eertijdse Hôtel de Coupigny, bleek disponibel.[N 1] Quasi alle leraars en naar verluidt nagenoeg al hun leerlingen bleken op 6 oktober 1863 naar de Veemarkt verhuisd. Pas sinds het schooljaar 1936 - '37 worden in dit Sint-Romboutscollege de lessen in het Nederlands gegeven, en pas sinds 1991 kunnen ook meisjes ingeschreven worden.[2]

Tientallen jaren lang had het destijdse SRC verwijderde afdelingen: tot het zesde leerjaar in de Veldenstraat en, beperkt tot de eerste vier, aan de buitenzijde van de Olivetenvest. Inmiddels werd die laatste locatie het ontmoetingscentrum Olivetenhof en is het SRCO, met elk een eigen directie, één van de (3) vrije secundaire en bovendien één van de (11) vrije basisscholen in Mechelen die de scholengroep De Ranken vzw vormen. Daarbinnen is op het adres Veldenstraat 26 de Sint-Romboutsafdeling van één der andere scholen, namelijk De Parel, voor slechts de latere leerjaren; de voorafgaande en kleuteronderwijs kunnen aan de nabije Sint-Jan Berchmansafdeling gevolgd worden.[3]

Gebouwen

Nadat twee huisjesrijen afgebroken of verbouwd werden op een terrein strekkend tot de Lange Heergracht,[N 2] sierde aan de Veemarkt vroeg in de 17e eeuw een barokke voorgevel de patriciërswoning van Mechels burgemeester[N 3] Cosmas van Prant, vanaf 1647 baron van Blaasveld, overleden in 1650. Van de verre verwante erfgename, echtgenote van de graaf van Coupigny,[N 4] verkocht een nazaat in 1744 het Hôtel de Coupigny aan een raadsheer-rekwestmeester van de Grote Raad. Diens ervende zoon was voormalig burgemeester baron Philippe Snoy.[N 5] Deze familie verkocht in 1839 het domein aan een Brusselse industrieel Daems, zodat het voorgebouw de directeurswoning werd van een wolververij bij de Lange Heergracht. Milieuhinder noopte tot een verhuis van de fabriek in 1857 zodat het onroerend goed in 1863 verkocht werd ter wille van het Sint-Romboutscollege.[4]

Na een korte periode lesgeven in wat er stond, werden in de jaren 1869 - '75 een nieuwe vleugel te midden van de speelplaats en een galerij aan zuidwestzijde van laatstgenoemde opgetrokken, die allebei afgebroken werden al aan het einde van de 19e eeuw. Aanpalende eigendommen werden gekocht. Langsheen de Lange Heergracht werd het fabrieksgebouw in (wellicht reeds) neoromaanse stijl verbouwd. Met een hoek oostwaarts aansluitend op het pas nadien opnieuw(?) Hof van Prant genoemde barokke voorgebouw (met ook laatrenaissancistische elementen) werden twee klassenblokken opgetrokken: in 1885 de Heilig Hartvleugel in Vlaamse neorenaissancestijl en quasi in het verlengde noordwaarts in 1895-96 de neogotische Heilige Maagdvleugel. Op een bovenverdieping van de voorste waren net als in die 17e-eeuwse vleugel ruimten voor privaat gebruik door priesters-personeelsleden. Het paar huizen, waaronder een apotheek, ten noordwesten grenzend aan het barokke voorgebouw werd in 1892 aangepast.[5] De school bleef echter groeien:

  • In de jaren 1930 werd de eigen feestzaal gebouwd. Tot dan gingen de proclamaties door in het Klein-Seminarie of de Stadsfeestzaal.[6] De kapel, een refter met keuken en een turnzaal kwamen in dezelfde neoromaanse blok bij de Lange Heergracht. Er noordwestelijk tegenaan werd voor lager onderwijs een eenvoudige extra klassenblok opgetrokken.
  • Nog iets noordwestelijker naar voren toe werd in het derde kwart van de 20e eeuw, weerom voor lager onderwijs, een extra klaslokalenblok met grote ramen aan een derde speelplaats neergepoot. Vóór deze laatste, dus net ten noordwesten achter het barokke voorgebouw met drie krulgevels, verrees eveneens een functionalistische blok met een drietal bijkomende klaslokalen voor 'de moderne' van het lager middelbaar boven een nieuwe eetzaal en sportzaal. Een te klein koertje daar, waarop leerlingen hun fietsen hadden moeten plaatsen, werd overbodig dankzij een vanuit de Blokstraat via een helling bereikbare ondergondse bergplaats voor honderden fietsen.

Het schoolcomplex heeft sindsdien een aantal wijzigingen ondergaan:

  • In 1980 werd het 17e-eeuwse voorgebouw grondig gerestaureerd met vernieuwing van het zandstenen parement dat sinds 27 mei 1971 beschermd is.[5]
  • Rond 1980 werden noordwestelijk naast de drie 17e-eeuwse krulgevels gebouwen gerenoveerd zodat de voorgevel die drie toppen herhaalt in een postmoderne interpretatie en in deze vleugel de voordien dagelijkse secundaire toegang langsheen het lerarenlokaal en het bureel van de heer prefect naar de voorste speelplaats, verbreed werd met een gans andere aanblik.
  • Een eigen zwembad wordt tot in de tweede graad benut en ook door clubs, verenigingen en/of andere lagere scholen (zoals in 2013 de St.-Romboutsafdeling van De Parel).
  • 2007 - '08: Renovatie van de Heilig Hartvleugel
  • 2008 - '09: Renovatie van de Heilige Maagdvleugel
  • 2010 - '11: De slechts een halve eeuw oude blok met eetzaal en sportzaal aan de noordwestkant van de voorste speelplaats werd vervangen door een flinke sporthal (zonder toeschouwersruimte), waartoe ook door de Stad van de firma in sanitair De Coninck aangekochte gebouwen bij het Paardenstraatje werden gesloopt. Slechts tijdens schooluren is ze voorbehouden aan het SRCO,[7] daarbuiten dient ze voor losstaande activiteiten, zoals zaterdagse trainingen door de ROM Skippers Mechelen.

Contact

Varia

  • In 1944 werden honderden dodelijke slachtoffers van twee grote geallieerde bombardementen op Mechelen in de studiezaal van het college verzameld en opgebaard.[2]
  • In de jaren 1970 - '80 had het college een eigen zangkoor onder leiding van de E.H. Van Grieken, dat geregeld optredens verzorgde in binnen- en buitenland.
  • Van het in 2007 ontstane schoolorkest SRCO verwacht men een jaarlijks optreden.
  • Op 24 mei 2008 overleed Aloïs Jans. Deze historicus was welbekend aan oud-leerlingen van het college als gedegen leraar geschiedenis en ook in andere Mechelse katholieke kringen.
  • Op 8 maart 2016 was Rudi Vranckx te gast in het college voor een (door de scholengroep van het katholiek secundair onderwijs in Mechelen georganiseerde) infoavond over radicalisering.

Galerij

Externe links

Bronnen

  1. CLIL: where content & language meet. SRCO. Nagezien 2016-03-28.
  2. 2,0 2,1 Geschiedenis in een notendop. SRCO. Nagezien 2016-03-28.
  3. Welkom op de website van vzw De Ranken. De Ranken vzw. Nagezien 2016-03-28.
       • Contact. Vrije Basisschool De Parel. Nagezien 2016-03-28. (afdeling met 3e leerjaar in strijd met navigatie 'Klassen')
  4. Van Duffel, Willy. Het Hof van Prant – Een gebouw in functie van zijn tijd. RIM Nieuws Nr.82 p. 17-29. Restauratie Integratie Mechelen vzw (2009). Nagezien 2016-03-29.
  5. 5,0 5,1 Sint-Romboutscollege (ID: 74654). Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed. Onroerend Erfgoed. Nagezien 2016-03-28.
  6. Gedenkboek n.a.v. 150 jaar Sint-Romboutscollege, p. 23. Nagezien 2016-03-28.
  7. Sporthal Paardenstraatje in gebruik genomen. Het Nieuwsblad (2011-03-22). Nagezien 2016-03-28.

Voetnoten

  1. In kringen van het college hoorde men wel eens, dat het voordien een hotel was geweest. Een gastheer (hôte voor wie van Frans houdt) van standing moest in een tijd van moeizamer vervoer voldoende slaapgelegenheid voorzien. Een patriciërswoning/stadspaleis was dus tevens een gastenverblijf en werd ook hôtel particulier of kortweg hôtel genoemd. Het Hôtel de Coupigny en het Hôtel Snoy waren gratis voor genodigden maar er werd naar verluidt ook (in door Mechelen Mapt niet achterhaalde periode) voorlopig of op nog langere termijn verhuurd, vooral aan verplicht Mechelen bewonende leden van de Grote Raad, die allicht bediening door het huispersoneel genoten. — Bron:
    Stadspaleis. Wikipedia (versie 2013-11-26). Nagezien 2014-03-20. "Een stadspaleis of hôtel particulier (ook kortweg hôtel genoemd) is een binnenstedelijke, veelal adellijke (maar niet koninklijke) woning. Meestal betreft het een groot en luxueus huis uit de 17e of 18e eeuw, [...]. In het gebied van de voormalige Zuidelijke Nederlanden is door de verfransing de van oorsprong Franse term hôtel gemeengoed geworden en wordt ook voor burgerhuizen uit de 19e en 20e eeuw gebruikt."
    (fr) Bulletin du Cercle archéologique, littéraire et artistique de Malines, Vol. 14 (meerdere digitale formaten) p. 283. L. & A. Godenne, Mechelen (1904). Nagezien 2016-04-04.
  2. Jacob van Deventer tekende in de periode 1550 - '65 een stratenplan met van bij de flauwe knik in de huizenrij op de Veemarkt, doodlopend op enige huisjes nabij de Heergracht, een door eveneens ondiepe bouwsels geflankeerde rechte straat, die later afgeblokt werd hetzij door (de poort in) het haaks erop gezette barokke gebouw, hetzij huizen net ten westen ervan. Braun & Hogenberg toonden in 1574 - '75 langsheen de linkerkant als laatste gebouw iets lang maar eenvoudig, mogelijk een atelier, en daar voorbij dwars geen huisjes (meer) zodat de straat een tiental meter verder reikte: tot de vliet (waarlangs aan zuidzijde nog geen bebouwing bestond tussen Paardenstraatje en Blokstraat). In samenhang met Van Duffels tekst (zie Bronnen) wijst dit op vroeg 17e-eeuwse stadsrenovatie door eliminatie van bebouwing. Een in 1649 door Jan Blaeu uitgegeven plan toont nog steeds een situatie als bij B & H en nog tot na de industriële periode van het terrein tekenden cartografen die veel minder maar telkens anders bebouwde en soms afgesloten straat. Wanneer ze geprivatiseerd werd, is onduidelijk.
  3. 'Burgemeester' kan hier anachronistisch lijken want van 1610 tot 1636 zou van Prant acht, negen of tien keer één van de twee gelijktijdige Mechelse 'communiemeesters' geweest zijn. Naar verluidt dienden die twee jaar vast i.p.v. inmiddels langere ambtstermijnen van burgemeester en eerste schepen; doch Joseph de Azevedo (broer van Gerard, beiden kanunnik bij de O.L.Vrouwekerk in de 18e eeuw) noemde hem 'burgemeester' in 1610,  '11,  '14,  '15,  '23,  '26,  '33,  '34 en '36. Bovendien werd een door jezuïeten in het Spaans geschreven en "verduytscht" "Tractaet vande Tribulatie..." opgedragen, in een druk uit 1635 bij Hendrick Aertssens in Antwerpen, aan "EDEL HEERE COSMAS VAN PRANT, EERSTEN BVRGMEESTER der Stadt ende Provincie van MECHELEN: HEERE VAN BLAESVELT, CREETENBORGH, &c. ende ME.VRAVWE MARGVERITE VAN HORNE". Dit artikel vertolkt die stadsfunctie ook zo verderop voor het geslacht Snoy.
  4. Terzijde: Om meer "Blauw Kinderen" op te nemen, die de in 1552 door de ridders Aert en (tevens priester) Rombout van Diest opgestelde regels hoorden te volgen, liet in 1666 de weduwe van Cosmas van Prant 6.000 gulden aan een stichting waarvan volgens haar testament de afstammelingen van de "Graven van Coupignies, altydt sullen het opperhooft wesen". — Bron:
    Cuypers d'Alsingen, Joseph F.G.; Van den Eynde, R.N.. Provincie, stad, ende district van Mechelen opgeheldert in haere kercken, kloosters, kapellen, gods-huysen, ... Vol. 2 (Google Book) p. 263. Jean-Baptiste Jorez, Brussel (1770). Nagezien 2016-04-01.
  5. Deze burgemeester Filip/Philippe Ghislain Snoy [(et) d'Oppuers] (1744-1825) was een nazaat van de door de Mechelse schilder Lucas Franchoys de Oudere vereeuwigde burgemeester met dezelfde namen, de eerste baron van Oppuurs (1570-1637).