Perrenot de Granvelle
Uit Mechelen Mapt, het vrije naslagwerk over Mechelen
Translation : Archbishop in Mechelen
Beschrijving
Antoine Perrenot de Granvelle was afkomstig uit de Franche-Comté, een deel van de Bourgondische Erflanden, dat in zijn tijd in handen was van Karel V en later van zijn zoon Filips II.
Als zoon van de invloedrijke Nicolas Perrenot de Granvelle maakte hij snel carrière. Hij promoveerde tot Doctor in de Rechten te Dole en werd Raadsheer bij het Parlement in die Stad. Hij werkte een tijdje als Bureaucraat voor de Habsburgmonarchie en werd reeds op 21-jarige leeftijd Bisschop van Atrecht. Na de dood van zijn vader in 1550 volgde hij deze op als Staatssecretaris en Grootzegelbewaarder van Keizer Karel V. Hij bewerkte het huwelijk van Karels zoon Filips II met Maria Tudor en had een groot aandeel in de realisatie van de Verdragen van Vaucelles (1556) en Cateau-Cambrésis (1559).
Hij was de belangrijkste Adviseur van Filips II in de jaren die aan de Tachtigjarige Oorlog vooraf gingen en droeg, in niet geringe mate, bij aan het verscherpen van de Conflicten in de Nederlanden. Nadat Filips II de Nederlanden had verlaten, werd Antoine Perrenot de Granvelle een van de meest invloedrijkse raadgevers van Landvoogdes Margaretha van Parma aan het Brusselse Hof. Hij werd uiteindelijk Kardinaal-Aartsbisschop van Mechelen (1561), maar vooral na deze benoeming werd hij in toenemende mate door de plaatselijke adel beschouwd als de exponent van de gehate regering. Deze ongunstige evolutie bracht hem ertoe in maart 1564 zijn Bisdom te verlaten en op advies van de Koning naar de Franche-Comté terug te keren.
Een tijd later werd hij tot Gezant te Rome benoemd, waar hij een groot aandeel had in de vorming van een Anti-Turkse Liga. In de hoedanigheid van Onderkoning van Napels werkte hij in 1571 aan de voorbereiding van de Slag bij Lepanto. In 1575 keerde hij naar Rome terug, en uit zijn nimmer aflatende correspondentie met koning Filips blijkt dat hij zijn bemoeienissen met de Nederlanden opnieuw intensiveerde. Zo stemde hij in met de zending van Alva en met de instelling van diens Raad van Beroerten, maar toch keurde hij het bloedige optreden van Alva af. Ook overhaalde hij de Koning ertoe Willem van Oranje vogelvrij te verklaren en diens zoon te ontvoeren, en (in 1578) de militaire en burgerlijke macht op te splitsen, resp. in handen van Alexander Farnese en Margaretha van Parma.
In 1579 ontbood de Koning hem tenslotte naar Madrid en belastte hem daar met de Nederlandse Zaken en met de diplomatieke betrekkingen met Engeland en Frankrijk. In deze hoedanigheid was hij zijn Koning nog zes jaar nauwgezet van dienst, zij het met afnemende invloed. Als dank voor zijn diensten werd Granvelle nog in 1584 tot Aartsbisschop van Besançon benoemd. Hij overleed te Madrid in 1586.
Bron
Galerij
 |
