Paul Charles Lamborelle
Uit Mechelen Mapt, het vrije naslagwerk over Mechelen
 Liberal frontman in Mechelen
|
Paul Charles Lamborelle werd geboren op 9 juli 1871 te Lokeren en zal overlijden op 1 mei 1943 te Mechelen. Hij was geneesheer (arts) en gemeenteraadslid (schepen) in Mechelen, volksvertegenwoordiger (parlementslid) in 1919 en tussen 1921 en 1925, en provinciaal senator vanaf 1925 tot 1928 [1] [2].
Carrière
De "Société Générale des Etudiants Libéraux (Gé Libérale)" was één van de eerste liberale studentenverenigingen in België. Paul Lamborelle maakte deel uit van deze vereniging en was er ondervoorzitter van [3]. Vanaf 1920 tot 1942 zal hij de functie van voorzitter bekleden.
Tijdens het Liberaal Congres van 1920 pleit dokter Paul Lamborelle voor de ontwikkeling van beroepsunies en de groepering op Belgisch niveau van de liberale vakbond. In dat jaar startten de Liberale Sociale Werken een dynamiek op die een tiental jaren later zou uitmonden in de oprichting van een Nationale Centrale voor Liberale Vakbonden. Deze etappe zou haar belang bewijzen want hierdoor kwam de eerste nationale weerstandskas van het land tot stand. De Liberale Vakbond kreeg hierdoor stevige middelen in handen die interprofessioneel werden gegroepeerd [4].
In 1939 zal de Nationale Centrale der Liberale Vakbonden van België worden omgevormd tot de Algemene Centrale der Liberale Vakbonden van België (ACLVB).
Paul Lamborelle wordt (na zijn overlijden in 1943) opgevolgd door Adolphe van Glabbeke [5].
Eerste Wereldoorlog
Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt er een godsvrede afgesloten tussen de toenmalige burgemeester van Mechelen Karel Dessain en de liberaal-socialistische oppositie omwille van patriottische en anti-Duitse gevoelens in Mechelen. Het is in die periode dat Paul Lamborelle tijdelijk het ambt van schepen zal bezetten terwijl de socialist Jan Houthuys zorgt voor de stedelijke voedseldienst [6].
l’ Indépendence Belge [7] van 12 december 1914 schrijft :
A Malines :
A côté de M. Francis Dessain, le bourgmestre, dont nous louions le courage récemment, se trouve le vaillant deputé liberal Paul Lamborelle, qui ayant assumé les functions d’échevin, se prodigue pour fournir à la malheureuse population Malinoise une alimentation suffisante.
Déjà, au moment où les armées Allemandes préparent le siege d’ Anvers, bombardaient la vieille Archiépiscopale, monsieur doctor Lamborelle avait organisé un comité de réfugiés, et logea des milliers de ses concitoyens à Gand et à Ostende.
La population initiale de Malines était de 60.000 habitants. Sur ce chiffre, 30.000 sont rentrés, donc 20.000 sont entièrement à charge de l’ assistance publique.[8]
Vermelding
In 2009 vinden we de naam van Paul Lamborelle terug in het naslagwerk van Mechels schepen en historica Greet Geypen [9] onder de titel "Liberalisme in Mechelen. Historische schets van het liberalisme en de Liberale Partij van 1830 tot 1961" [10].
Externe links
- Hongersnood op de binnenkoer van het Mechels stadhuis, gedurende Wereldoorlog I (Uit The Great War Different - Fighting in Flanders)
- Spotprent Dessain – Lamborelle (1932)
- Spotprent Dessain – Lamborelle (1932)
- "Le syndicalisme Liberal 1894-1961" door André Miroir
Voetnoten
- ↑ DBNL i.s.m. Koninklijk Nederlands Historisch Genootschap
- ↑ Liberaal Archief
- ↑ Iconografie Liberaal Archief
- ↑ Congresbrochure
- ↑ Geschiedenis van het Sociaal Liberalisme
- ↑ Het activisme in Mechelen 1914-1918 door Karen van Hoorick
- ↑ l’ Indépendence Belge van 12 december 1914
- ↑ War Bread - A Personal Narrative of the War and Relief in Belgium
- ↑ Greet Geypen
- ↑ Greet Geypen - Liberalisme in Mechelen. Historische schets van het liberalisme en de Liberale Partij van 1830 tot 1961
