Welkom op Mechelen Mapt! Onze pagina's zijn beveiligd tegen spam of vandalisme.
Fout ontdekt? Mee bijdragen? E-mail ons of registreer u gratis en anoniem om te bewerken.

PRB Metalurgia

Uit Mechelen Mapt, het vrije naslagwerk over Mechelen
Ga naar: navigatie, zoeken
English.gif Factory in Mechelen
Hanswijkvaart Mechelen

PRB Metalurgia te Mechelen was gelegen aan de Hanswijkvaart 77 in Mechelen. Daar was de fabriek beter gekend als het Bommenkot (of in 't Mechels 'Boemmekot').

PRB (Poudreries Réunies de Belgique) was een van de oudste en grootste munitiemakers in België en tweede grootste wapenmaker. De produktie was gelokaliseerd over 6 fabrieken : Matagne, Clermont, Vivegnis, Mechelen (metalen onderdelen), Kaulille (kruitproduktie) en Balen (springstoffen en munitie).

In het Mechelse Bommenkot werd geen buskruit verwerkt of opgeslagen, maar werden er voor PRB hulzen voor bommen en granaatkoppen gemaakt. PRB was een veilige fabriek die regelmatig de prijs kreeg als de veiligste firma van arrondissement Mechelen en Turnhout. Naast Belgen werkten in het Bommenkot ook een aantal migranten van de eerste migratie.

Op maandag 24 oktober 1966 ontplofte een deel van het Bommenkot. De explosie deed het grootste gedeelte van de fabrieksruimte instorten terwijl een hevige brand ontstond. In de fabriek hadden zuurstofflessen, olievaten, bussen met verfstoffen en andere scheikundige producten vuur gevat die huizenhoge steekvlammen deden oplaaien. Door de luchtverplaatsing, die de ontploffing met zich had meebracht, werden verscheidene huizen in de buurt ernstig beschadigd. Rondvliegende stukken steen, metaal en glas richtten eveneens een ware ravage aan. Auto’s werden tot schroot herleid en elektriciteitsdraden afgerukt.

De ontploffing had niets te maken met buskruit of dergelijke maar was een scheikundige reactie in een zouthardingsoven en tengevolge van afvalstoffen daarin (het harden van aluminium in vloeibaar zout).

De heropbouw van de fabriek verliep bijzonder moeizaam. Die moeilijkheden ontstonden toen België niet langer wapens ging leveren aan landen waar er oorlog was. De tegenkanting tegen munitiebedrijven in Vlaanderen groeide gestaag en ging uit van de politiek. Dergelijke bedrijven in Wallonië werden met rust gelaten, maar in Vlaanderen kon het niet meer. In de jaren ’70 werd nog wel een poging gedaan om het bedrijf nieuw leven in te blazen door het deels ook te gebruiken voor burgerlijke fabricaties en als smederij. Zo werden er de onderdelen gemaakt voor de motorfabrikanten Ford en Caterpillar. Vijftig procent van de productie ging uit van burgerlijke fabricaties en en de andere vijftig procent voor het militaire. De burgerlijke fabricatie werkte goed en er gebeurden veel investeringen om de fabricatie van militaire onderdelen te behouden. Zo moesten er nieuwe machines aangeschaft worden omdat ook de projectielen evolueerden.

Begin jaren ’90 kreeg het bedrijf echter geen bestellingen meer en sloot de fabriek in Mechelen met als gevolg een aantal zwaar vervuilde en onbenutte gronden die om sanering smeekten. In dat jaar nam Fairfield Industries Belgium, een onderneming bedrijvig in de metaalsector, de fabriek in Mechelen en Matagne over.

In 2006 had de Gentse projectontwikkelaar (Ignace) De Paepe plannen om de fabriekssite om te vormen tot een gigantisch kantorendorp voor tweeduizend mensen. Ook werd er geopperd om, op de terreinen, een jachthaven te bouwen met daarrond residentiële woningen, dat zou aansluiten op de Arsenaalsite en de (in de toekomst) vernieuwde stationsomgeving. Edmond Phlips had voor Phlips nv evenwel een lopend en verlengbaar huurcontract voor een deel van de ingeplande gronden.[1]

Externe links[bewerken]

Bronnen[bewerken]

  1. Mon Phlips mag blijven van projectontwikkelaar Bommenkot. Gazet van Antwerpen (2006-11-08). Nagezien 2018-07-18.

Voetnoten[bewerken]