Mechels meubel

Uit Mechelen Mapt, het vrije naslagwerk over Mechelen
Ga naar:navigatie, zoeken
English.gif The once renown Mechlinian furniture, and the industry around it
Mechels meubel
met leeuwenkop en ring

De faam van het Mechels meubel heeft in de 19e en eerste helft van de 20e eeuw een belangrijke economische invloed gehad op Mechelen.[1] De evolutie en kenmerken zijn uitstekend en meer uitgebreid beschreven door de coördinatrice van een er in 2000 aan gewijde tentoonstelling, Heidi De Nijn, en gepubliceerd door Openbaar Kunstbezit Vlaanderen - zie onder Bronnen.

Mechels meubel of Mechelse stijl[bewerken]

De basis vormde de lokale meubelstijl van de Zuidelijke Nederlanden uit de late Renaissance. Werden eerst nog vooral kopieën van meubelen uit de 16e en vroege 17e eeuw gemaakt, langzaam ontwikkelde zich een meer populaire variatie die als 'Mechelse stijl' wordt bestempeld. De rijke Mechelse traditie aan houtsnijwerk en -sculptuur was daar niet vreemd aan. Hoewel vrijwel zonder uitzondering van degelijke makelij, was de kunstzinnigheid zeer uiteenlopend: van veelvuldig hernomen machinaal gemodelleerde en seriematig snel met de hand afgewerkt sculptuur,[N 1] tot hoogstandjes die in de tijdens het Interbellum talrijke Mechelse toonzalen en op de stand van Horckmans in 1930 op de Wereldtentoonstelling te Antwerpen te bewonderen vielen.

De leeuwenkop met de messing ring is makkelijk herkenbaar als Mechelse stijl, al is die verre van algemeen aanwezig. Het is één van die stijlelementen die direct uit de Renaissance is overgenomen. Afhankelijk van de kwaliteit van het meubel is de leeuwenkop duidelijker en uit dikker hout gesculpteerd.

Als variatie op de Mechelse stijl van de late 19e eeuw ontwikkelde zich bovendien de 'Breugelstijl'. Het gaat hier om dezelfde soort meubels als in de Mechelse stijl, waarbij de leeuwenkoppen werden vervangen door mannenkoppen en panelen werden voorzien van snijwerk in de stijl van de schilder Pieter Breugel.

De oplopende kosten van handenarbeid en van de typisch gebruikte sterke zware houtsoorten als eik en notelaar, prijsden de Mechelse stijlmeubelen uiteindelijk uit de markt.

Grondige heroriëntering: Meurop[bewerken]

Meurop

De Rijmenamse meubelfabriek Meurop, met toonzalen in de Onze-Lieve-Vrouwestraat te Mechelen, werd in 1947 een pionier van eenvoudige goedkope meubelen, lang voor onder andere IKEA op het idee kwam. Er werd gebruik gemaakt van geperste houtvezelplaat, die een fineerlaag in plastiek kreeg. Die goedkope meubelen waren vooral populair in de jaren '50 en '60 van de 20e eeuw.

In die tijd traden er ook meubeldesigners op en enkele werkten voor Meurop. Typische stoelen, in één stuk zeildoek en met fijne metalen poten, vindt men heden ten dage nog terug in sommige veilinghuizen.

In 1980 ging de firma Meurop failliet. Er werd een grote protestmars gehouden wegens de sluiting en reden de vrachtwagens van het bedrijf in colonne naar en door Mechelen.

Filmlinks[bewerken]



Externe links[bewerken]

Bronnen[bewerken]

  1. Keizer Kareljaar zet Mechels meubel in de kijker. Het Belang van Limburg (2000-02-29). Nagezien 2014-08-16.

Voetnoten[bewerken]

  1. Tot diep in de jaren 1960 kon bij een zelfstandig thuiswerkende 'beeldhouwer', te Mechelen in vakkringen steevast en terecht meer algemeen sculpteur geheten, geregeld een vracht van bijvoorbeeld 400 of 800 bijzettafelpoten worden afgeladen en na één of twee weken weer ingeladen door de meubelfabrikant, inmiddels a rato van een zevental minuten per stuk voorzien van de nodige handmatige fijnafwerking en er dan in serie door een ervaren gespecialiseerde bijklusser 'na de uren' met de hand opgeschuurd.