Lucas Fayd'herbe

Uit Mechelen Mapt, het vrije naslagwerk over Mechelen
Ga naar:navigatie, zoeken
English.gif Sculptor and architect from Mechelen
Lucas Fayd'herbe

Lucas Fayd'herbe, geboren te Mechelen op 19 januari 1617 en overleden op 31 december 1697, was een beeldhouwer en bouwmeester. Zelf schreef hij zijn naam als Faijdherbe,(bron?) evenals zijn nazaten die thans nog in Nederland wonen.

Zijn vader Hendrik Faydherbe (1574–1629), die beeldhouwer, schilder en tevens vermaard dichter en voorzitter van de Rederijkerskamer De Peoene was in Mechelen, stierf toen Lucas 12 jaar was. Ook Lucas' oom Antoon en tante Maria Faydherbe waren beeldende kunstenaars. Zijn moeder Cornelia Franchoys, eveneens lid van een Mechelse kunstenaarsfamilie, hertrouwde. Lucas werd opgeleid door zijn stiefvader, Maximiliaan Labbé en in 1636 gaat Lucas naar Antwerpen om er voor Peter Paul Rubens te werken, alwaar hij 3 jaar in diens huis verbleef en uitgroeide tot de vertrouweling van Rubens.[1]

Lucas Fayd'herbe trouwde in 1640 met Maria Snyers en vestigde zich in Mechelen. Van hun 12 kinderen werd Rombout een schilder en Jan Lucas liep als beeldhouwer en architect in de voetsporen van zijn vermaarde vader.

Beeldhouwer en architect[bewerken]

Lucas Fayd'herbe, Mechelens belangrijkste barokkunstenaar en 's lands meest Rubensiaanse beeldhouwer in steen en marber, heeft een dominerende rol in het artistieke leven van Mechelen gespeeld en zijn stempel op het stadsbeeld gezet. Na de talloze vernielingen van religieuze kunst tijdens de godsdienstperikelen in de late 16e eeuw, waren er voor hem en zijn atelier met diverse sindsdien vermaarde leerlingen zoals Nicolaas van der Veken, aardig wat opdrachten die bijdroegen tot de verfraaiing van de kerken. De architect Fayd'herbe betekende voor zijn tijdvak zoveel als voordien de familie Keldermans.[1] Reeds in de zeventiende-eeuwse kunsthistoriografie komt hij naar voren als een artiest met grote reputatie.

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Hanswijkkerk

Lucas Fayd'herbe was de architect van de huidige Hanswijkbasiliek en diverse beeldhouwwerken erin zijn van zijn hand.

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Leliëndaalkerk

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Leliëndaalkerk werd in 1662-72 gebouwd naar een ontwerp van Lucas. Zijn zoon Jan-Lucas ontwierp het huis van de proost ernaast, gebouwd in 1687.[2]

De Korenbloem

Het huis De Korenbloem in de Katelijnestraat, vooral bekend door zijn fraaie barokke frontgevel in witsteen en blauwe steen, wordt door verschillende auteurs op archivalische en stilistische gronden toegewezen aan Lucas Fayd'herbe. Links en rechts is een uitgewerkte cartouche met lederrolwerk geplaatst, respectievelijk met de inscripties anno en het jaarschrift 1684.

De Begijnhofkerk

Lucas Fayd'herbe wordt vaak in verband gebracht met de bouw van de Begijnhofkerk in Mechelen. Het is mogelijk dat hij in 1640 zijn eerste stappen als bouwmeester heeft gezet.[1] Hij is in ieder geval betrokken geweest, samen met Rombout Rigouts, bij de versiering van de voorgevel.

Sint-Romboutskathedraal

De vernieuwing van het interieur van de Sint-Romboutskathedraal was ongetwijfeld één van Fayd'herbes meest prestigieuze ondernemingen.

Andere werken van zijn hand[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen[bewerken]

  1. 1,0 1,1 1,2 Poupeye, Camille. Nicolas van der Veken, sculpteur malinois du XVIIe siècle (Kindle e-book). Bulletin du Cercle archéologique, litéraire et artistique de Malines – Tome XXI p. 70–78. L. & A. Godenne, Mechelen (1911). Nagezien 2013-07-08. "Quel cadre merveilleux pourtant ces arts fournissent aux rèves grandioses que Rubens fixa sur ses toiles immenses. Non seulement des peintres, mais encore des graveurs, des sculpteurs, des architectes s'attachèrent aux pas de l'illustre créateur. Et parmi eux le sculpteur Luc Fayd'herbe de Malines semble avoir joui de la faveur toute spéciale du maître. Il contribua puissamment à propager son style, large, plein de hardiesse, de tumultueuse envolée, où se retrouvera le caractère prédominant de tout l'art flamand du XVI I e siècle. […] Le nom de Luc Fayd'herbe s'attache indélébile à cette epoque, comme celui des Kelderman aux siècles passées. van der Veken, Langhemans, Van der Steen, Boeckstuyns, Verhaegen et Valckx forment, avec lui, la plus incomparable des écoles de sculpture que connut notre pays. […] L'atelier de Fayd'herbe étant donné le nombre considérable d'œvres qui en sortirent, fut des plus importants; des disciples nombreux y travaillent pour le maítre. […] Luc Fayd'herbe excella à traduire en pierre et en marbre des compositions de Rubens. Après trois ans d'apprentissage, le célèbre peintre anversois lui avait délivré un certificat des plus élogieux, et Fayd'herbe reçu franc-maître en sa ville natale, en 1640, n'avait pas tardé â récolter les fruits de sa brillante formation artistique."
  2. Norbertinessenpriorij Onze-Lieve-Vrouw van Leliëndaal (ID: 3851). De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed. Onroerend Erfgoed (Vlaamse Overheid). Nagezien 2013-07-07.

Voetnoten[bewerken]