Welkom op Mechelen Mapt! Onze pagina's zijn beveiligd tegen spam of vandalisme.
Fout ontdekt? Mee bijdragen? E-mail ons of registreer u gratis en anoniem om te bewerken.

Jan Donnes

Uit Mechelen Mapt, het vrije naslagwerk over Mechelen
Ga naar: navigatie, zoeken
English.gif A carillonneur from Mechelen, builder of the mechanical parts of his private carillon

Jan Donnes, geboren op 14 mei 1902 in Mechelen en overleden te Keerbergen op 5 juni 1979, genoot een opleiding tot beiaardier en bezat een persoonlijke beiaard die zowel wereldwijde als koninklijke belangstelling genoot.

Geschiedenis

Jan Donnes was een der eerste studenten aan de Beiaardschool te Mechelen, de latere Koninklijke Beiaardschool Jef Denyn. In 1923, nog tijdens zijn studies, restaureerde hij op eigen kosten de beiaard van de Leuvense Sint-Geertruikerk. Van zijn rijke ouders kreeg hij een beiaard voor persoonlijk gebruik cadeau. De 40 klokken, welke elk naast de naam van de gieter ook die van de eigenaar droegen, waren het eerste beiaardstel van het dertigtal dat de Doornikse klokkengieter Marcel Michiels Junior, een medestudent van Jan, in zijn carrière goot, in 1925-26. In dit laatste jaar studeerde Jan Donnes af met grote onderscheiding.

Jan had een kistenmakerij voor het verpakken van groenten in de buurt van de Zandpoortvest opgestart zodat hij het beiaardspel als een liefhebberij beschouwde. De beiaard werd in de kistenmakerij opgesteld en Jan bouwde er zelf het tractuur en het klavier, bovendien een extra oefenklavier om zonder geluidoverlast te spelen.

Op verzoek van Michiels, die een bestelde reeks klokken niet op tijd bleek te kunnen leveren, werd de beiaard van Jan Donnes in 1929 tijdelijk opgesteld in de toren van de abdij van Grimbergen, voor lokale festiviteiten. Jef Denyn, Staf Nees en Jan Donnes speelden er in totaal 6 concerten.[1]

Te Antwerpen was een kopie van de Lierse Zimmertoren de zingende toren van 'Oud België' op de Wereldtentoonstelling van 1930, dankzij Jans gratis ter beschikking gestelde beiaard. Die werd in 1938, voluit zichtbaar op de binnenkoer van het Mechelse stadhuis, tijdens de grote beiaardfeesten bewonderd door onder meer koning Leopold III, de jonge Boudewijn en Josephine Charlotte, kardinaal Van Roey en burgemeester Dessain.

Zoals de zwaarste klok toont in haar brons, was de beiaard van Jan Donnes voorzien om het landgoed Donnes in Kapelle-op-den-Bos te sieren, doch in 1933 kwam de beiaard terecht in een daartoe speciaal gebouwd torentje op het intussen nieuwe familiedomein, dat van het kasteel Geerdegem (ook gekend als 'Domein van Grisar'), aan de Zemstbaan in Mechelen. Het instrument bleef er tot 1969. Nadien werd het ontmanteld en verhuisd naar de nieuwe woning van Jan Donnes in Keerbergen.

In 1992 werd de Jan Donnesbeiaard verkocht aan de Franse klokkengieter François Garnier die het instrument opstelde in de abdij van Fontecaude (departement Hérault) en in 1995 doorverkocht aan de gemeente Magalas. [2] De beiaard bevindt zich langs de westgevel van het Musée de l’Espace Vins et Campanes aan de Avenue de Béziers.

Filmlinks


Beeldbank

Externe links

Bronnen

  • Lejeune, Michel. Jan Donnes en zijn beiaard (Pdf). ’t Schipke (Koninklijke Beiaardschool Jef Denyn) 1e semester 2006 p. 24-29. An Lommelen, Kessel-Lo. Nagezien 2013-07-13.
  1. Vlaamse beiaardvereniging
  2. Magalas

Voetnoten