De familie Herregouts
Uit Mechelen Mapt, het vrije naslagwerk over Mechelen
Translation : Famous family from Mechelen
Inhoud |
De familie
De familie Herregouts (Herregoudts, Hergosse, Herregosse) is afkomstig uit Mechelen. David Herregouts werd geboren in 1603 als zoon uit het huwelijk van Sebastiaan Herregouts en Elisabeth De Gorter, de dochter uit een brouwersfamilie. David Herregouts huwde met Cécile Geniets uit een beenhouwersfamilie. Het echtpaar had drie, waarschijnlijk vier zonen, die kunstschilder werden.
David Herregouts is voornamelijk bekend als schilder van religieuse onderwerpen, alhoewel hij ook de knepen van het vergulden onder de knie had (hij was leerling van zijn eigen neef Josse Salmier) en als Meester-Schilder te Mechelen geeft hij ook les, oa aan Frans Stevaert. Na enkele jaren, woonachtig te zijn geweest in Dendermonde, vertrekt David Herregouts in 1646 naar Roermond, in Nederland, waar hij, dank zij hooggeplaatste sponsors (waaronder de bisschop), een succesvolle schildersloopbaan had en waar hij overleed in 1663. In Roermond zal hij deel uitmaken van de Schildersgilde van deze stad. Zijn enig bewaarde werk is een "Saint-Honoré", te vinden in de Sint-Christoffelkathedraal in Roermond. In de Katelijnekerk in Mechelen bevond ook "Le rêve de Saint-Joseph" en J.B. Descamps vermoedde (in 1769) dat het schilderij "Saint-Dominique en prière devant le Christ en croix", dat in de Dominikanenkerk te Brugge hing, van de hand is van Herregouts de Oudere.
Hendrik Herregouts
Hendrik Herregouts werd geboren te Mechelen in 1633 en zal overlijden in Antwerpen in 1704. Deze zoon uit de familie Herregouts had een loopbaan met veel verhuizingen. In de periode dat zijn vader verhuisde naar Roermond, verblijft Hendrik Herregouts in Rome en in 1660 trouwt hij in Keulen. In 1664 werd Hendrik Herregouts lid van de Sint-Lucasgilde in Antwerpen, maar enkele jaren laten vinden we hem terug in Mechelen. Rond 1680 heeft hij echter een studio, opnieuw in Antwerpen, waar hij les geeft aan oa Abraham Goddyn. Tussen de jaren 1680 en 1690 woont hij enkele jaren in Brugge, waar hij heel wat werk naliet, waaronder een portret van voogd Wynckelman (Sint-Janshospitaal), portret van schutterskoning Van Pee (Sint-Sebastiaansgilde), het Laatste Oordeel (Sint-Annakerk), H. Nicolaas (Sint-Jacobskerk), de Goede Herder (Onze Lieve Vrouwkerk) en Visioen van Sint Augustinus (OCMW). Ook vinden we het schilderij Het laatste Oordeel in Brugge, Het Martelaarschap van Matteüs in de Antwerpse Kathedraal en 2 werken in Brussel, waaronder De heilige Jeronimus in de woestijn. Ook werd Hendrik Herregouts gevraagd door de Antwerpse Cooperatie om een Triomfantelijke Boog te ontwerpen bij het Jubileum van de Restauratie (of Herstel) van het Rooms-Katholieke Geloof in deze stad. Hiervoor werd Hendrik Herregouts in 1685 bedankt en gelauwerd door de Antwerpenaren. Zijn werken werden omschreven als imposant, zijn figuren als nobel en expressief en zijn kleuren als bewonderingswaardig.
Willem Herregouts / Guillaume Hergosse
De tweede zoon was Willem Herregouts, die waarschijnlijk geboren werd te Mechelen in 1640 en zal overlijden in 1711 in Amiens 1711. Willem Herregouts ging zich in 1663 in Amiens als kunstschilder vestigen en trouwde er met Louise Dupontroue, waar hij zijn naam verfranste tot Guillaume Hergosse of Herregosse. Aan Willem Herregouts wordt een mooie kruisiging toegeschreven, op dit ogenblik aanwezig in het centrum van het retabel, in de Kapel gewijd aan de Heilige Sebastiaan, in de Notre-Damekathedraal van Amiens.
Maximiliaan Herregouts
Een derde zoon was Maximiliaan Herregouts, die ook in het laatste kwart van de 17de eeuw schilderde, maar over wie weinig méér bekend is.
Jan-Baptist Herregouts
Tenslotte was er Jan-Baptist Herregouts, geboren te Roermond rond 1646 en overleden te Brugge op 1721. Na eerst bij zijn vader in de leer te zijn geweest en waarschijnlijk na een Italiaanse studietoer, werkte Jan-Baptist Herregouts enkele jaren in Antwerpen als schilder van portretten, historische en religieuse taferelen en als graveur. Vooral zijn religieuse taferelen ademen de traditie uit van het einde van de 17de eeuw. In Antwerpen zal ook hij lid worden van de Antwerpse afdeling van de Sint-Lukasgilde. In 1684 verhuist hij naar Brugge en laat hij zich inschrijven in de Brugse schildersgilde. In die Gilde vervulde Jan-Baptist verschillende bestuursfuncties (1687 tot 1695) en in 1717 behoorde hij tot de initiatiefnemers voor de oprichting van een teken-en schildersacademie in Brugge.
Veel van zijn schilderijen zijn o.m. in Brugge bewaard (in de academie zelf en ook de Kerk van de Heilige Anna der Karmelieten), zoals een portret van zichzelf en van zijn vader, Maria ten Hemel opgenomen (kerk Seminarie), Kroning van O.L.Vrouw (Godelieve-abdij), Besnijdenis (St.-Annakerk), opwekking van Lazarus (St.-Jacobskerk), Extase van de H.Dominicus (O.L.Vrouwkerk), Marteldood van de H.Petrus van Verona (O.L.Vrouwkerk), Maria ten Hemel opgenomen (OCMW) en portret van sire van de Sint-Jorisgilde Laurentius Van de Velde (Stedelijke Musea). Zijn topwerk hangt in de Karmelietenkerk in Brugge dat een Gezegende Maagd met Heiligen voorstelt, die knielen voor Christus.
Ook was Jan-Baptist Herregouts onderlegd in het graveren en etsen en zijn "Heilige Cecilia" wordt omschreven als nobel. Hij werd aanzien als een kunstenaar met een groot vakmansgevoel, waardoor zijn kleurpalet enorm werd bewonderd.
Externe Links
- Lucas Faid’Herbe en Herregouts in de Sint-Martinuskerk in Beveren-1 - 2
- Herregouts in de kloosterkerk van de Paters Karmelieten in Brugge
- Schilderij "Het Laatste Avondmaal", toegeschreven aan J.B. Herregouts in de neogotische Sint-Godelievekerk in Heule
- Schilderij "Het Laatste Oordeel" van Hendrik Herregouts in de Sint-Annakerk in Brugge
Galerij
 |
 |
 |
 |
