De Mechelse Reuzen
Uit Mechelen Mapt, het vrije naslagwerk over Mechelen
en erkend als UNESCO-Werelderfgoed
Translation : Folklore in Mechelen
Beschrijving
Om de 25 jaar gaan ze op stap door de Straten van Mechelen. Van 1 tot 17 april 2006 kon je ze uitzonderlijk bewonderen in het Erfgoedcentrum Lamot. Reus, Reuzin, Janneke, Mieke en Klaasken verdwenen nadien wéér een tijdje uit het gezichtsveld.
De Kerstenbrief der Mechelsche Reuzen meldt voor Vader Reus en Moeder Reuzin Het Jaar 1492 als datum dat ze op het terrein verschenen :
Juist 108 jaar bleven Vader en Moeder in peis leven onder elkaar, tot in 1600 drie kleine Reuskens (hooger reeds genoemd) het Reuzenhuisgezin kwamen vergrooten en vervroolijken, en ook de Mechelaars zeer vermaken, wanneer ze mede de straat opkwamen : Janneke met zijn klein klaterke, Kloske met zijn blommekens en Mieke als 'n hupsch bakvischje met haar mooien waaier.
De Mechelsche Reuzenfamilie heeft ook 'n grootvader of Grand Père, die in 1511 de Reuzentrein is komen vervoegen. Bonpapa weet denkelijk van reumatiek, want hij verschijnt nooit in het openbaar dan gezeten op een reuzenwagen en getrokken door zes pikzwarte paarden. Zo ten minste wilde hij het absoluut voorheen. Later vergenoegde de zittende reus zich met vier schimmels.
Wellicht kende hij toen ook al crisis. De ouwe heer knikt en schuddebolt aldoor met zijn geweldig reuzenhoofd. Mechelsche Spuiters noemen dat een Tic Nerveu.
Externe Links
Galerij
 |
 |
