Albert Hellebaut

Uit Mechelen Mapt, het vrije naslagwerk over Mechelen
Ga naar:navigatie, zoeken
English.gif Army-general and politician from Mechelen

Albert Hellebaut werd geboren te Mechelen op 9 december 1868 en overleed te Sint-Lambrechts-Woluwe op 24 juni 1951. Albert Hellebaut was een officier in het Belgisch Leger en politicus.

Familie

Albert Hellebaut was luitenant-generaal en extra-parlementair minister van landsverdediging in 1925 in de regering van Aloys Van de Vyvere. Hiermee trad hij in de voetsporen van zijn vader Joseph - Marie Jacques Théodore Jean-Népomucène - Hellebaut (Berchem 21-02-1842 - Henri-Chappelle 17-03-1924) die ook luitenant-generaal was geweest en tevens minister van oorlog (1907 – 1912). [1]

In aanleiding naar de Eerste Wereldoorlog

Het was in 1904 dat het Duitse aanvalsplan, richting Frankrijk, was uitgelekt in België. De Belgische koning Albert I en de Belgische legerleiding drongen aan op een verhoging van de militaire inspanningen. Het was pas in 1908 dat de kwestie opnieuw onder de loep werd genomen en, onder leiding van de Belgische premier Frans Schollaert en generaal Joseph Hellebaut, werd er begonnen met de legerhervormingen. Eén van die omwentelingen in het Belgische Leger, was de ingang van de persoonlijke dienstplicht, die vanaf december 1909 werd ingevoerd. [2]

In aanleiding naar de Tweede Wereldoorlog

In 1932 werd Albert Hellebaut, als ex-minister van Defensie, gehoord naar het plan om bepaalde forten te moderniseren. Het idee, om niet enkel Vlaamse forten hieraan te onderwerpen, maar ook een aantal Waalse vestigingen in een plan van een integrale defensie, vond in de toen reeds gepensioneerde generaal veel bijval. [3]

? Familieverband ?

Of er een (familiale) band is tussen deze familie Hellebaut en de stafchef van het Waalse Legioen, SS-Sturmbahnführer [4] Franz Hellebaut (juli 1944 – mei 1945) is (tot op heden) niet geweten. [5] [6]

Ook is (nog) niet geweten of er een (familiale) band bestaat met de Antwerpse hoogspringster Tia Hellebaut.

Externe links

Voetnoten